By continuing, you are agreeing to our Terms and conditions as well as our Use of Cookies.

Helder soos modder, 'n resessie kom

deur Dawie Roodt in Beeld 7 Mei 2018

Helder soos modder, 'n resessie kom

Die meeste mense dink dat ekonome se belangrikste werk is om die toekoms te voorspel, ’n siening wat deur baie ekonome self gedeel word.

Om die waarheid te sê, die voorspellingsbedryf is so goed gevestig dat selfs Sake elke maand ’n groep ekonome se voorspellings publiseer, en jaarliks word die raakste voorspeller met fanfare bekend gemaak.

Ek was al gelukkig genoeg om die prys te wen, en dis die rede waarom ek by hierdie rubriek betrokke is, maar ek
is die eerste wat sal erken dat geluk meer te doen gehad het met my prestasie as werklike vaardigheid; selfs ’n blinde hoender pik soms ’n pit raak!

Ek wil natuurlik glad nie afbreuk doen aan die ander ekonome se talente nie, maar ek is seker dat die meeste van hulle sal erken dat geluk ook by hulle ’n rol speel.

Daarom is dit ’n werklik dapper ekonoom wat ’n voorspelling waag wat te veel van sy kollegas s’n verskil; dis beter om saam met almal verkeerd te wees, maar die skande om alleen verkeerd te wees!
Nietemin, statisties staan enigiemand ’n kans om die kompetisie te wen. Hoe langer jy deelneem, hoe beter is 
jou kans om tog eendag te wen. Die feit dat dit my so lank geneem het om te wen, bewys maar net dat ek nie enige spesiale talente het nie.

Ondanks ekonome se powere voorspellingsuksesse is die behoefte by mense om die toekoms te ken so groot dat ekonome (en weervoorspellers en sterrewiggelaars) se voorspellings steeds in aanvraag bly. Een rede waarom van ekonome verwag word om voorspellings te doen, is om te help met die korrekte batesamestelling in beleggingsportefeuljes. Daarom word daar tipies van ekonome verwag om veranderlikes soos die wisselkoers, ekonomiese groei en rentekoerse te voorspel.

Enigiemand wat wel op die een of ander manier weet, byvoorbeeld, teen watter wisselkoers die rand oor
’n jaar gaan verhandel, sal ongetwyfeld ’n aansienlike voorsprong hê bo iemand wat nie hierdie kennis het nie. Sulke voorkennis kan ’n portefeulje aansienlik beter laat presteer. Maar vreemd genoeg word sommige veranderlikes voorspel wat van besonder min waarde is vir byvoorbeeld die batesamestelling van portefeuljes. Ekonomiese groei is een.

’n Rede waarom groei in die bruto binnelandse produk (BBP) voorspel word, is omdat daar geglo word dat ekonomiese groei en aandeleprestasies hand aan hand gaan. Wel, dis eenvoudig onwaar en sommige 
studies wys in der waarheid ’n negatiewe verwantskap tussen die twee veranderlikes. Dus, selfs al weet jy wat vanjaar se ekonomiese groeikoers gaan wees, het dit min nut om aandeleprestasies te voorspel.

Maar sake raak selfs troebeler, en BBP-groei is weer ’n goeie voorbeeld. Hoewel daar amptelike definisies bestaan van wat deel van “die ekonomie” moet wees, bly dit maar ’n baie onbetroubare syfer.

Byvoorbeeld, ’n toename in staatsbesteding ondersteun die amptelike BBP-syfers terwyl ons almal weet dat ’n groter staat tot meer vermorsing lei. Of die bekende voorbeeld: As ’n venster gebreek word en deur ’n nuwe venster vervang word, word die nuwe venster by die BBP-groei getel, maar die feit dat die ou venster gebreek is, word nie van BBP-groei afgetrek nie!

En dan maak ekonome ook ’n paar belangrike ander foute. Een so ’n fout is die geloof dat die mark altyd sal terugkeer na die mediaan en baie ekonomiese modelle is geskoei op hierdie geloof.

Daarom word daar gereeld beweer dat die mark “te duur” is omdat dit teen ’n prys of die een of ander verhouding verhandel wat “buite die norm” is. Maar hierdie aanname is eenvoudig verkeerd, want as “die mark” inderdaad “te duur” is, beteken dit dat alle aandele te duur moet wees, wat sekerlik nooit die geval is nie.

Verder word aandelemarkte in elk geval gewoonlik aangedryf deur ’n betreklik klein groepie aandele. Naspers is ’n goeie voorbeeld.

Verlede week het ’n belangrike gebeurtenis plaasgevind: Die Amerikaanse tienjaar-staatseffek het teen
3% verhandel, die hoogste sedert 2014. Dit is belangrik om verskeie redes, maar vir ekonome wat ’n geloof in die opbrengskromme het (soos ek), is dit van besondere belang. Alle Amerikaanse rentekoerse dwarsoor die “opbrengskromme” is besig om te styg, maar korttermynrentekoerse styg vinniger as langtermynrentekoerse. En teen dié tempo sal langtermynrentekoerse binnekort laer wees as korttermynrentekoerse – ’n inverse opbrengskromme.

’n Inverse opbrengskromme kan aanduidend wees van ’n komende resessie in die wêreld se grootste ekonomie, wat natuurlik die wêreldekonomie en finansiële markte erg kan omkrap. Dis duidelik hier kom ’n resessie! Of dalk nie, dis kristalhelder, soos modder.
Copyright © Ontbytsake 2018 - All rights reserved.  |  Privacy Policy  |  Terms & Conditions
 site